Ehl-i:
z_uyku
ben yazarken müzik dinlemem genelde.
yazıyı dinlerim..bir de hayatı...ağaçların hışırtısını...rüzgarın sesini..
hem müzik sonuçta birilerinin yaratımıdır..ve başka bir ruhun derin gölgeleriyle uğraşmak istemezsin yazarken.
ama konuşabilirim...gülebilirim..ve ya başka işlerle uğraşabilirim..
her neyse...yazarken dinlediğim müziklerden oluşmuyor radyo.
ama yazıların huylarına denk düşüyor ve sevdiğim müziklerden seçtim.
aslında eklemek istediğim ve çok sevdiğim bazı şeyleri bilerek ve inatla almadı ya..neyse :S
isimleri düzeltmek sonradan aklıma geldi..işlemi başa almaya üşendim :(
belki sonra...
rahatsız ederse kapatılabilinir..zaten..o kadar saat buralarda ne işiniz olacak ki..olmamalı :)
02:53 - Salı, Ekim 9, 2007 -
½
sesler sessizliği bozar.. her zmn biraz ses iyidir bazı zaman iyi olmadığı gibi ...
şşşş SESSİZLİK lütfen..
anvil - 16:30 - Cuma, Kasım 16, 2007
.
sessizliğin ketum biçimi konuşarak sesleri kesmektir..ya da bazen..
dalgıç bir arkadaşın varlığı bu aralar sessizliğin , ancak okyanus dibinde balıkların kıpırtısını işitmekle mümkün olduğunu düşünmeme neden oluyor..
buz - 07:12 - Pazar, Kasım 18, 2007
