bence....şemşiyesi asla yağmurdan korunmak için değildi..


yağmuru hatırlatıyordu..

her yağmur azdı..her seferinde  kalbine sakladığı
pullarını ıslatamadan güneşe teslim oldu.

dalgalara olan özlemi omuzlarını ağırlaştırarak şehrin gürültüsüne gömüyordu onu.

ve bence bir gün beklemekten vazgeçti..yağmura gitti,
kalbini sıkarak biriktirdiği gölü
ve yağmuru hatırlatan şemşiyesini bir başka
yağmur yolcusuna bırakarak..





fotoğraf nilgün kara 'ya ait.