bildiğim en büyüleyici meyve.
renginden dolayı...pürüzlerini dolduran altın damlalardan dolayı..kesildiğinde kanını yutmuş asil bir hüzün gibi durmasından dolayı...
bükümlü zerafetinden, yeşil şirin şapkasından, beyaz minicik çiçeklerin  kızı olmasından dolayı...
ona dair fotoğraflarda neşeli bir bilgelik olduğu için...
kokusunun temiz ama sofistike edasından dolayı...
tadından ...leke bırakarak yolunu bağıra çağıra haykıran küstahlığından ,
dantelsi yaprakların toprağa olan yakınlığından, tutkusundan,
küçükken çilek yetiştirmenin bir büyülü köşke sahip olmak kadar beni coşturmuş olmasından,
en sevimli kedi ismi olmasından dolayı..
yüzüne çilek bulaşmış bir yüzdeki samimiyetten..
suni olarak tadını ele geçirmenin mümkün olmamasından, ilaçlara buruşarak hemen tepki vermesinden ,yabani hırçın karakterinden dolayı...sonra küçüldükçe yoğunlaşan renginin denizden yeni çıkmış gibi ıslak olması yüzünden de..

çileğin sanatçıların zekasını kışkırtan yanı bir meyvenin sınırlarını aşıyor   .çilek büyüsü denen kanıtlanır bir şeyler olmalı...üstelik meyve olmasaymış balık olurmuş bence...suyla uyumu müthiş..görünmez yüzgeçleri var...ve çok çabuk gücenir...hemen erir ama incinmişliğinde bile tadi dokusu sevilesidir..en çok poz verirken çoşkulu..ışık için o ...

bu yazıyı kendi yetiştirdiğim ve yenmesine dayanmadığım için küflenmesini seyretmek zorunda kaldığım yani eceliyle ölmüş bir iki  çileğe ithaf ediyorum..

sadece aşağı düşülmez ..yukarı düşmek de mümkündür.

kendine doğru ve kendinden içeri de düşebilirsin..sonra insanların içine ve onlara düşüp kendini kaybedebilirsin.

Herkes harika bir seviyede olduğundan ve diğer bütün seviyeler için-oysa dünya yuvarlaktır ve aşağısı yukarısı varsayımsaldır- haklarını iptal edildiğinden yürüdüğün halde düşüyormuşsun gibi gözükebilirsin.

düşmek trajik bir güzelliktir..

dümdüz yürümenin sıradan ritmi yerine yalpalayarak çizdiğin eğriler göze daha hoş görünür.

düşmek acıtır..acı ayıltır..uyandırır...mesafe-mekan -zaman ve bütün bunları içine sıkıştırabilen zihin üzerinde yeni özgürleşmeler sağlar.

sürekli düştüğün bir hayatı yaşayabileceğin gibi düşmeyle kesilen bir hayatı da yaşayabilirsin.

ama eninde sonunda bir virajı alamayıp illa ki düşersin.

zaten düşenle bu yüzden alay edilir..bir daha düşürmesinler onu hep ayakta sansınlar diye.

ayakta durmak marifet değildir.hazırdır ya da elverişlidir-herkesin yaptığıdır.

düşen öğrenir..

sadece yürüyen eninde sonunda başladığı yere döner.

dünya yuvarlaktır ve yukarı da düşülebilir.

düşmek..kötü bir şey midir?

//düşmek...düşlemek...düşünmek...düşürmek....