| z/uyku |
|
-->
.uyku
uyandığında ülkende bıraktığın bütün gelincikler delirmiştir.gözlerinden dışarıya erken terkedilmiş bir düşün dalları kanamalı bir şekilde sarkar. ve dünya, bildiğin dünya içeri girmek için kalbinin olduğu yerden seni yırtmaya başlar.(düşmesin diye boşuna kalbine tırnaklarını geçirme, raconu budur bu sahnenin elbet gene yere düşecektir.)
yıldızlar dehşetle titredi ve dünya rahminden koptu.
silinen kalaballık arasında yüzünü seçmeye çalıştım,
kimse bizi hatırlamıyordu. ve ben seni öğrenmeye yeni başlamıştım.
dünyaya düşerken; (senin için her ağacın altına biraz kızıl deniz tuzu ve balık pulu bırakacağım. suya eğilmiş ayın saçaklarından güneşin bütün meyvalarını toplayacak. öyle ki şehir birazdan ölecek bir balığın sırtı gibi parıl parıl parlayacak. öyle ki ay mehtap çıktı sanacak)
-yakamozlama-
yakamoz özlemekten yorulup bulutlardan kendini aşağıya bırakmış bir ayın son kırıntılarıdır -yaldızlı.
08:52 - Salı, Ocak 12, 2010 - nefes {9} - heceye nefes'kapısı |
||z/uyku
52.sayfa - ![]() bazen üşüdüğümüzde ellerimizi yakıyoruz ısınmak için güneş gözlerimizi ısıran yalancı bir buz kütlesi Z/UYKU kanımda yüzen siyyah nilüferler
|