| z/uyku |
  nazan öncel...Ehl-i: demir atKI
buruk bir ses tonu... küskün ..ama küstüğünü de yadırgamayan.. kayıp günler vardır.. kimse seni bulamaz...hatta arayamaz bile. kesin bir sessizlikle dolusundur. pencereden görebildiğin kadardır dünya. karşı duvardaki çatlak ağrı dağı kadar heybetli ve önemlidir. bu kayboluşta dinginlik yoktur ama.. doğru şarkıyı bulursan; şehir içine akar.. sen daracık sokağından dünyaya yağarsın. nazan öncel şarkıları... böyle günler için yazılmış gibi.. çünkü yaşıyor..bir kadın..aşkları hastalıkları zaafları olan...kırılgan ama hırçın.. duyarlı ...bu tarz bir kadın olmak bu dünya için yenilgisi tazelenen bir savaştır.. . alaycı bir gülümsemenin eşlik ettiği filozofça derinliği... düşüşlerindeki vurdumduymaz nezaketi... onu seviyorum... her bir hikayesini en kıytırık olanını bile bir roman şatafatıyla yaşadığı için... basit kelimelerle kurulmuş cümlelerin anlam olarak devrim yaratması. bende bir resmin var yüzüme bakmıyor (kara tren ) herkes düşer.. düşmelidir... yaşamı olduğu gibi sezmeyen sevmeyen herkes düşmek ...parçalarının tadını almak zorundadır... bu ülkenin dilinde çok fazla böyle şarkı yok düşmenin filozofu olmak bilgeliğin en hoş halidir oysa sadece aşk şarkıları değil.. dünyayı anlama çabası.. sade...kaotik..sade...kaotik... tam dokunmak için...ruhun gözlerini kullanmak gerek .. onun kasırgaları karşısındaki dinginliği...panik anlarda beni sakinleştiriyor.. hani o anlar ki...boşlukla aranda seni tutan tek şey sadece ; silik ,sana özel ama şu an için donmuş bu yüzden seslenmekte yetersiz bir isimdir..  nazan öncel - Salı, Nisan 3, 2007 - heceye nefes'kapısı
|
|
