| z/uyku |
|
<---->
pencerene konan ay ...aşk ile kalaylanmış ruh..nereye gitse sızdırır sırrı. düşünmekten incelmiş yüzü bulutlar çizmesin diye, yıldızlar bile eğilir . ateşle duvarını ördüğü kozada yetmez deyip bağrını da ekler yanana. kalbi süzüp harfi ortaya çıkarmak.. bir cam ustası sabrıyla. bazen ağırlaşır dalları ...karanlık umutların kara meyveleri çiçeklerini boğmadan önce , gece dileklerine tutunarak sallanmak ister. zarfını kapamayı unutma özlemin. düşüne değen ırmaklar içinde kör balıklar kök salmasın..dayanamaz yatağında delirir su. ipsiz hecesi kalbin, bağlandığı her yer saydamlaşır.-düş kapısından geçen gözlerini rehin bırakır. pencerene konan ay ...sözü gölgeli yapan sırrı öğrenir. 13:31 - Cumartesi, Mart 14, 2009 - heceye nefes'kapısı
|
||z/uyku
.sayfa - ![]() bazen üşüdüğümüzde ellerimizi yakıyoruz ısınmak için güneş gözlerimizi ısıran yalancı bir buz kütlesi Z/UYKU kanımda yüzen siyyah nilüferler
|