z/uyku

bayram!

Sun, 20 Sep 2009 02:15:00 +0300

bahçesinde çiçek soldurduğun bir yer vardır mutlaka..
şimdi kırılan haneleri kucaklama vakti.
öyle ki bir evde değil her evde yansın bayram kandili..

mutlu bayramlar!

resim : shekerlee

.. ( devamı )

.

Wed, 05 Aug 2009 23:29:00 +0300

karton gemiler. karton deniz. karton güneş. karton evler. karton yüzler. gerçek kan. görünmez ölüler. gecenin omzuna yaslandığı kalp. geceyi bağışlayabilmek için kanamaya başlar. ancak suyun okuyabildiği öteki yüzü kaf dağında bir kuştur.

.. ( devamı )

benim ahtapotum.

Thu, 23 Jul 2009 12:48:00 +0300

ve isimlerimizi öğrendik birbirimizi hiç tanımadan.
kafesler kurduk dünyayı doldurmak için.
hüzün ve gül kokan avuçlarda ölümler sunduk. dileklerimizin bir ucu hep geceye değdi
büyük yalanlardık yüzlerimiz çatladı zamanla.avuçlarımızla örttük bakışlarımız serin ve nazikti. ama içimizden dışarı hep yağmur sızdı ,döküldü sıvaları sözlerimizin.

gözlerin nezaketiyle kefenlediğimizi aslında bilirdik ama unutmuş gibi yaptık; ezilmiş ama ölmemiş ve küfreden bir delilik.inkar ettik,reddettik.susarsak konuşmaz dedik.

-zamanın bile eskitemediği ve ne derin sular yutmuş kuyular saklardı gözbebekleri. bir başkasının kalbine değmekten bu yüzden hep korkardık.es geçerdik ve düşmesine izin verirdik aşkın. o ki boynu kırıldıkça güzel olandı.

dilsizliğin açlığına kalbi attık. ruhu attık .elleri ve adımları , şarkıları ve yıldızları attık.
yeni gölgelerimizle gurur duyduk , isimlerimizi bize ait olmayan bir boşluktan gelen nefeslerle yeniden fısıldadık.biz vardık,yaşasın yaşam ki biz bir avuç kemik olarak biçimsizliğimizin bütün esnekliğiyle vardık.

gömünün tozları yeni bulutlar yaptı. dünyanın bütün renkleri sarının en acımasız tonlarıyla hastalandı.ve aynaların içinde bize bakan yüzümüze bitimsiz bir kış üflemeye başladı.

akıl ve ben .birbirinin içinden çıktı. kendini görmek aşkı ile yanyana düştü.dünya güzellikleri içinde uçsuz bucaksız bir yangındı.bütün güneşler tutuldu ve bütün aylar eskimez hasretlerin unutulduğu kara mezarlardı artık.

herşeyin yokluktaki öteki yüzüyle eşleştiği o kanlı simetri.. ( devamı )

kuş..

Fri, 20 Mar 2009 22:54:00 +0200

(gözükmeyen kuşlarını toplar gözüken yorgunluklar yapar.gözüken yorgunluklarına gözükmeyen yaşlar saklar.bir saydam nehir..öksüz balıklar..renksiz yosunlar.gözüken ayaklarıyla suya değer.görünmeyen bir ölümle döner.

dostlar için davetiyeler işler kapalı harflerle.)

biraz ötesinden biraz berisinden ittirse...bir kuş ibiği gibi değil midir şu virgül. ve kanatları gibi uzanmaz mı sözlerin tılsımı .vurur kağıttan duvara.uzaklara gölgesinden bir kırlangıç sürüsü havalanır .

biraz ittirse..bir kuş gözü gibi değil midir iniltili söz araları..söylenmeden önce söz için etinden tırnakladığı suskunluğu. gök içini oyan ay kırgınlığı , bir kuş gözü gibi suskunluğu.

(kalp oltasını derine attığında göz canından boşalır.
bir şiir yazıyorum der. karahindibaların tozunu suçlar.
gülümser..yağmurla örtünür.sağırlıklara güvenir.
hem zaten bir şiir yazıyordur.yoksa bu çıkmayan bağırdaki küf neyin tortusudur ki.)

ama bir şehir dökülüyor ellerinden kağıtlara...parçaları bir araya getirmek için cümlelerin arasına birer kibrit çöpü. ..sen esince.. uçları toparlanmayan şehir....sonra elleri..sonra güneş bile..sonra her şey ateş...

biraz ittirse..bir kelime ..küçücük bir inanç..bir kuş kanadı. yıldızları gibi gecenin..olmayan bir göğü aydınlatır mı.

(avuçlarını örter ..bir oradan gözükür kalbin deliği.
herkes düşer içinden..herkes içine düşer.
bir oradan kopar düşlerin kiyameti.

susmak..parmakların kağıtla kör anlaşması.)

dikenli b.. ( devamı )

pencerene konan ay ...

Sat, 14 Mar 2009 13:31:00 +0200

aşk ile kalaylanmış ruh..nereye gitse sızdırır sırrı.
düşünmekten incelmiş yüzü bulutlar çizmesin diye,
yıldızlar bile eğilir .
ateşle duvarını ördüğü kozada yetmez deyip bağrını da ekler yanana.

kalbi süzüp harfi ortaya çıkarmak.. bir cam ustası sabrıyla.

bazen ağırlaşır dalları ...karanlık umutların kara meyveleri çiçeklerini boğmadan önce , gece dileklerine tutunarak sallanmak ister.

zarfını kapamayı unutma özlemin. düşüne değen ırmaklar içinde kör balıklar kök salmasın..dayanamaz yatağında delirir su.

ipsiz hecesi kalbin, bağlandığı her yer saydamlaşır.-düş kapısından geçen gözlerini rehin bırakır.

pencerene konan ay ...sözü gölgeli yapan sırrı öğrenir.

.. ( devamı )

çizik

Wed, 18 Feb 2009 07:02:00 +0200

parlak renkli kağıtlardan, balık ,deniz ,ay ,martı ,kum yapmak istiyorum. bütün kartondan denizlerime ebruli cam boncuklarla dalgalar işlemek. rüzgar gelincik ve tarçın kokmalı. gelincik de yagmurda ıslanmış ve bahçedeki sümbüllere bulanmış yaramaz kediler gibi. kağıt gemilerin kağıdı zar kadar ince olmalı. gemilerin hepsi saydam. gövdelerinden ve yelkenlerinden güneşin batışı ve doğuşu izlenebiliyor. yağmur yerine eflatun balık pulu yağsın ve yağmur da şarkı söylesin. görebildiğim her yer...kağıt parlak...pul..balık ...deniz..yosun.. suni bir aksam.. neredeyse hayat.

zarın altı yüzünde de aynı harf durur...nasıl okunduğunu kimse bilmez...bir harf kutusundan çekilmiş anlam bedenleri...seni tek bir yüzün olduğuna ikna eder...oysa yalan söylemek imkansızdır..ve harflerinin kılçığıdır kuşkuların.

-fotoğrafların negatifleri gibi, bütün insanları ters yüz etsek...ve günleri ...evleri... yolları..şehri...denizleri , göğü.-

harf kutusunda yaşıyor.
küçük küçük kalıpları var.paragraf kalıpları.
bayram şekerleri gibi sonsuz şekillerde bir sürü
kalıp.bir şey söylemeden harflere sunduğu şekiller.

yüzlerini parlatıyor..tozlarını almaz.
tozlar virgüller gibi.harflerin acemice kesilmiş kahkülleri.

piyanonun tuşlarını bilirsin..yazı klavyesi tuşlarının ucunda da bir müzik çalar hep.-hayatın içine sürekli bir ezgi saklanır.-şarkıyı dinlemeyebilmek.o kadar çok gürültü var ki.her seferinde birini daha elersin ama sonsuzmuş gibi bir zamanda binlerce gürültü gene bekler seni.o şarkının notalarına basmaya çalışıyor.bir gün olursa..olursa birgün;

nihayet.

işim...i.. ( devamı )

iç yağmur.

Wed, 18 Feb 2009 06:10:00 +0200

gün gelir dikenlenir düşleyişin çiçekleri .avuçlarına yosun gibi yapışır.
kan yerine kalbin suyu akar yere.
o okyanus ki her gelmeyişte bir ay gömer kucağına.-kimse görmesin saklı dileklerini
oysa sokak kedileridir, şimdi ışıksız kalır.
düşleyen dünyanın gözleri kıyısında silinen buğusuna alışmıştır .
-nefesinin izi bunca mı ağırdır.

fısıldar ...ne çok su varmış içimde.bitmiyor geceler boyu aksa da.

bulutlarını uğurlamış bir sofranın ahalisi
her öğünde yedikleri daha bir tuzlu.
ve örtülerinin çiçekleri kanlı pas.
gök bağışlayana dek bağrının tenhalığını.gölgesi düşer bu yasın ayna gibi parlayan porselen takımlara.

-o aynalar ki yüzleri okumasınlar diye dilsiz bırakılırlar.

.

bazen..günlerin ardından
kendini çağırırsın.
yollarda yorulup da dönsün..
yeniden başlasın.pencere ,gök.sessiz.uzun.

.. ( devamı )

güneş dürbünü

Tue, 17 Feb 2009 00:35:00 +0200

güneş dürbününe bakan bir çocuk tanıyorum.bir çocugu hep güneş dürbününe bakarken tanıyorum.
çocuk renklerin içinde beni gördüğüne yemin ediyor.
bir çocuğu kör,körlüğüyle yanıltıcı..renklerin içinde renklere bakarken ...sağırlaşmış bir gözyaşı içinde tanıyorum.

tanımadan beni...dürbününü düşürüyor.

ona harflerden bir tespih yaptım. zamanı durduramam ama çocuk, üşüdükçe buraya kaçabilirsin dedim.

hatırlar mısın?

.......sevgili, şehrin gidemediğin yakasındaki yüzündür.eksik yaşadıklarını o tamamlar.

.. ( devamı )

ama benim gölümde dansediyorsun

Fri, 16 Jan 2009 19:43:00 +0200

şiirin bir mısrası çiçeklerden...bir mısrası ölülerden
başlayalım lütfen.neşeli hatta güler gibi bir tonlamayla.
önce flütün sesini duymak istiyorum.
rüzgarın daveti gibi parmakların arasına dolanacak kadar zarif,ısrarlı...
tek başına ..geceyle başedebilir mi incecik bir flüt sesi.
karanlık bir evden bir adam çıkıyor.
gözleri bir baykuşunki kadar keskin.
çok uzakları tarayabiliyor.
çok uzaklardaki odasız bir çatıda bir kız gölgesi titriyor.
karanlık bir evden bir adam çıkıyor.
neşeli hatta güler gibi..yer yer kahkahalara boğularak.
flüt sesinin altından kelebeklerin kanat sesi yükselsin.
baharı geçirmek istiyorum dinleyiciye.
içine insanları yerleştirilmemiş bir evren gibi umutlu,bekleyen bir bahar sesi.
neşter izleri yaldızlı bir adilikle saklanmış bir bahar sesi.
hadi.

[kalbimi sanki tuzlu bir suya koymuşlar.
oradaki yangın gözlerimden taşıyor.
sanki bütün şehri tutuşturuyorum.
sanki kırgınlığım dehşet ölümler yaratıyor.
suçlanıyorum.
sanki yanıklarım yüzünden asıyorlar beni.]*2,5 defa
-bir boğulma kalan yarımı tamamlasın-

dansedenler; saydam giysiler icinde.
bedenleri de saydam.
dekordaki dalgalanma dansın sınırlarını çizecek.
dansı bu görünmez su izleri betimleyecek.
adımlarınız küçük..adımlarınız dev..adımlarınız şen..
adımlarınız alaycı..adımlarınız küskün...
vücut dik..göğüs dışarıda...hadi.
-göğüslerinin ortası siyah...damlayan incecik bir siyah sıvı.
dans bittiginde simsiyah bir yazı kalsın.
kemik.dilek.rüzgar-

notalar tahta bir masaya çizilmiş ve dibine not düşülmüş:
-tutulama.. ( devamı )

filistin,kuşların öksüz uçtuğu toprak...

Mon, 05 Jan 2009 01:09:00 +0200

acıları incitmemek adına kısaca ..

dünya denen bu kara gemiyi birlikte yaptık.
birlikte düzeltmeliyiz.ama nefretten değil,vicdan ve bilinçten gücünü alan bir dayanışmayla..

ekonomik açıdan tavır göstermek istersen ilgili markaları mesela şuradan öğrenebilirsin;

markalar

ve birebir yardım için ;

.. ( devamı )